Welkom op Weblog.nl. Dit is het eerste bericht op jouw nieuwe weblog. Dit bericht kun je aanpassen of verwijderen. Lees in de Kennisbank hoe je een bericht aanmaakt.

Veel plezier!

Maandag 13 december. Een andere maandag dan anders. Mees en Robin zijn vertrokken naar Griekenland (en daar ook veilig aangekomen) om mee te doen aan het internationaal filmfestival, omdat De Vrije Ruimte een eerste prijs wonnen op het nationaal filmfestival. Marty is thuis met zieke Yanna en Paula, Youri en Moos zijn aan het tennissen (maar dat is vaker zo). Wel zit de schoolkring vol mensen, haast meer volwassenen dan kinderen, bezoekers die mee willen maken hoe wij werken op De Vrije Ruimte. Drie van hen komen van De Smulhoeve, het lunchcafxe9 waar Heleen stage loopt. Zij willen wel zien waar Heleen op school zit en wat zij daar doet. Na een rondleiding van Heleen zijn ze enthousiast. En als een van ons vertelt dat Heleen iedere woensdag croissantjes maakt, en daar ook zelf de boodschappen voor doet, zeggen ze: "O, zoiets kunnen we bij ons ook wel eens doen." Een andere bezoeker is een oud-collega van mij, meester van groep 8, die mij in mijn eerste baan heeft laten zien hoe je aan een drukke groep 8 les kunt geven. Na vijf minuten zegt hij: "Het is net een groot gezin." Hij is enthousiast over hoe het kind centraal staat bij ons en heel nieuwsgierig hoe wij zorgen dat kinderen de cognitieve vakken leren. Ik laat hem coachi zien en vertel dat we iedere periode in gesprek gaan met de leerlingen over hoe het gaat, wat ze gedaan hebben en nog willen doen.

De bezoekers verlaten het gebouw. Maar intussen is banketbakker Michiel binnengekomen. Moorkoppen worden het vandaag! Na te weinig eieren in de soezen (1 belandde per ongeluk ernaast), en te dikke melkchocoladesaus (pure chocola werkt beter), slaagt de derde poging. We smullen van heerlijke soezen, na vanmorgen al lekkere cake te hebben gegeten ter ere van…  het winnen van de eerste prijs voor de presentatie van het kaak-onderzoek bij de Lego League!

Maandag 13 december. Een andere maandag dan anders. Mees en Robin zijn vertrokken naar Griekenland (en daar ook veilig aangekomen) om mee te doen aan het internationaal filmfestival, omdat De Vrije Ruimte een eerste prijs wonnen op het nationaal filmfestival. Marty is thuis met zieke Yanna en Paula, Youri en Moos zijn aan het tennissen (maar dat is vaker zo). Wel zit de schoolkring vol mensen, haast meer volwassenen dan kinderen, bezoekers die mee willen maken hoe wij werken op De Vrije Ruimte. Drie van hen komen van De Smulhoeve, het lunchcafxc3xa9 waar Heleen stage loopt. Zij willen wel zien waar Heleen op school zit en wat zij daar doet. Na een rondleiding van Heleen zijn ze enthousiast. En als een van ons vertelt dat Heleen iedere woensdag croissantjes maakt, en daar ook zelf de boodschappen voor doet, zeggen ze: "O, zoiets kunnen we bij ons ook wel eens doen." Een andere bezoeker is een oud-collega van mij, meester van groep 8, die mij in mijn eerste baan heeft laten zien hoe je aan een drukke groep 8 les kunt geven. Na vijf minuten zegt hij: "Het is net een groot gezin." Hij is enthousiast over hoe het kind centraal staat bij ons en heel nieuwsgierig hoe wij zorgen dat kinderen de cognitieve vakken leren. Ik laat hem coachi zien en vertel dat we iedere periode in gesprek gaan met de leerlingen over hoe het gaat, wat ze gedaan hebben en nog willen doen.

De bezoekers verlaten het gebouw. Maar intussen is banketbakker Michiel binnengekomen. Moorkoppen worden het vandaag! Na te weinig eieren in de soezen (1 belandde per ongeluk ernaast), en te dikke melkchocoladesaus (pure chocola werkt beter), slaagt de derde poging. We smullen van heerlijke soezen, na vanmorgen al lekkere cake te hebben gegeten ter ere van…  het winnen van de eerste prijs voor de presentatie van het kaak-onderzoek bij de Lego League!

Vrijdag 10 december. "Hoe komt het toch dat het vandaag zoxb4n heerlijke dag is?", zeggen we tegen elkaar. De kinderen zijn niet rustiger dan anders, gaan hun gang, doen wat ze willen doen. Misschien is het dat, het gevoel dat er geen druk is, dat we niet op tijd ergens heen moeten, dat alles goed is zoals het gaat. Tijdens het samen cello spelen komen we bij een stuk dat 'de mug' heet. Mees weet wel hoe hij een mug moet laten klinken. Hij laat het horen, Emma doet mee en zo zijn we met zijn vieren muggen aan het uitvinden op de cello. Het klinkt toch een beetje als een rommeltje. Ephraim, de celloleraar, heeft wel een idee hoe je samen kunt improviseren zodat het ook echt klinkt. Een iemand begint met een simpele zelfverzonnen melodie, een ander verzint daar iets op, een derde doet weer iets wat daar bij past. Ieder blijft zijn eigen -passende- melodie de hele tijd spelen en een vierde kan zijn gang gaan door te improviseren op de 3 melodieen die hij hoort. Het was leuk om te proberen. "Gaan we de volgende keer weer improviseren?", vraagt Emma. Ik vind het leuk!

Vrijdag 10 december. "Hoe komt het toch dat het vandaag zoxc2xb4n heerlijke dag is?", zeggen we tegen elkaar. De kinderen zijn niet rustiger dan anders, gaan hun gang, doen wat ze willen doen. Misschien is het dat, het gevoel dat er geen druk is, dat we niet op tijd ergens heen moeten, dat alles goed is zoals het gaat. Tijdens het samen cello spelen komen we bij een stuk dat 'de mug' heet. Mees weet wel hoe hij een mug moet laten klinken. Hij laat het horen, Emma doet mee en zo zijn we met zijn vieren muggen aan het uitvinden op de cello. Het klinkt toch een beetje als een rommeltje. Ephraim, de celloleraar, heeft wel een idee hoe je samen kunt improviseren zodat het ook echt klinkt. Een iemand begint met een simpele zelfverzonnen melodie, een ander verzint daar iets op, een derde doet weer iets wat daar bij past. Ieder blijft zijn eigen -passende- melodie de hele tijd spelen en een vierde kan zijn gang gaan door te improviseren op de 3 melodieen die hij hoort. Het was leuk om te proberen. "Gaan we de volgende keer weer improviseren?", vraagt Emma. Ik vind het leuk!

Donderdag 9 december. Voorzitter van de schoolkring is een baan die sommige kinderen ambixebren, al was het maar om te zorgen dat er iedere week lekkere koeken zijn. Mees heeft het lange tijd gedaan; nu is het tijd voor verkiezing voor de volgende periode. Tijdens de lunch houden de kandidaten hun praatje. Robin vindt dat de schoolkring wel wat korter kan: "Al dat gekwek tussendoor…" Hij zal strenger optreden, belooft hij, als hij tot voorzitter wordt gekozen. Mees vraagt: "zeg maar wat ik goed kan, en wat ik niet goed doe, dan ga ik dat verbeteren." Tycho vind het niet leuk om stil te zitten en niks te zeggen, daarom wil hij wel voorzitter worden. Zita (de enige die zich heeft voorbereid en briefjes heeft opgehangen met hoe zij het wil) zegt: "Ik wil dat iedereen meer naar elkaar luistert. Ik zal de limonade zoeter maken en je mag zelf bedenken welke koeken je wil, en misschien neem ik dat mee. "

Dan is de stemming: zet een kruisje achter de naam van degene die jij graag als voorzitter wil. Enkelen zijn aan het twijfelen gebracht. Hadden van te voren bedacht op wie ze wilden stemmen, maar veranderden van mening door de praatjes en de antwoorden op de vragen van de kandidaat-voorzitters. Het is spannend. Als de 23 aanwezigen hun briefjes hebben ingeleverd, gaan we tellen. "Zita, Zita, Zita…Zita krijgt 12 stemmen, de meerderheid! Zij wordt de komende periode voorzitter van de schoolkring.  Als vice-voorzitter kiest ze Marieke, die kan haar helpen om de mededelingen en de agenda te lezen. Ik denk dat ze een goede voorzitter zal zijn. Het was in ieder geval doodstil toen zij aan het woord was.

Woensdag 8 december. Voor de tweede keer dit jaar gaan we naar de bieb. De jongste lezers gaan mee (die nu allemaal xe9cht kunnen lezen), en de kinderen van de taalclub. Wat is het toch altijd heerlijk om tussen kasten met boeken rond te lopen, te kijken, een boek te pakken, even bladeren… Al gauw zitten een aantal verdiept in een boek. Tycho wil geen prentenboek, en ook geen boek voor beginnende lezers: "Dat is veel te makkelijk voor mij." Hij kiest 'Robin is verliefd' en zegt heel trots als hij na terugkomst op school even met zijn boek heeft gezeten: "Ik heb al 1 regel gelezen!" Paula wil meteen haar moeder voorlezen uit Saar en Pim. Emma, Freek, Jaidyn en Marieke halen de fatboys uit de schuur om daar lekker op te gaan liggen lezen tijdens de werkbegeleiding. Zij waren op zoek naar spannende boeken van schrijvers die ze al kenden. Ze kunnen nu in ieder geval een maand vooruit (dan moeten ze weer terug) met hun biebboeken. 

Om tien voor half xe9xe9n kwam Heleen met de croissantjes naar buiten, om ook de kinderen die toen al naar huis gingen te voorzien van hun bestelling. Ze waren prima gelukt, alleen een beetje laat (normale lunchtijd is bij ons 11.45 uur), omdat de oven nog niet was voorverwarmd. Volgende week nog xe9xe9n keer croissants…

Donderdag 9 december. Voorzitter van de schoolkring is een baan die sommige kinderen ambixc3xabren, al was het maar om te zorgen dat er iedere week lekkere koeken zijn. Mees heeft het lange tijd gedaan; nu is het tijd voor verkiezing voor de volgende periode. Tijdens de lunch houden de kandidaten hun praatje. Robin vindt dat de schoolkring wel wat korter kan: "Al dat gekwek tussendoor…" Hij zal strenger optreden, belooft hij, als hij tot voorzitter wordt gekozen. Mees vraagt: "zeg maar wat ik goed kan, en wat ik niet goed doe, dan ga ik dat verbeteren." Tycho vind het niet leuk om stil te zitten en niks te zeggen, daarom wil hij wel voorzitter worden. Zita (de enige die zich heeft voorbereid en briefjes heeft opgehangen met hoe zij het wil) zegt: "Ik wil dat iedereen meer naar elkaar luistert. Ik zal de limonade zoeter maken en je mag zelf bedenken welke koeken je wil, en misschien neem ik dat mee. "

Dan is de stemming: zet een kruisje achter de naam van degene die jij graag als voorzitter wil. Enkelen zijn aan het twijfelen gebracht. Hadden van te voren bedacht op wie ze wilden stemmen, maar veranderden van mening door de praatjes en de antwoorden op de vragen van de kandidaat-voorzitters. Het is spannend. Als de 23 aanwezigen hun briefjes hebben ingeleverd, gaan we tellen. "Zita, Zita, Zita…Zita krijgt 12 stemmen, de meerderheid! Zij wordt de komende periode voorzitter van de schoolkring.  Als vice-voorzitter kiest ze Marieke, die kan haar helpen om de mededelingen en de agenda te lezen. Ik denk dat ze een goede voorzitter zal zijn. Het was in ieder geval doodstil toen zij aan het woord was.

Woensdag 8 december. Voor de tweede keer dit jaar gaan we naar de bieb. De jongste lezers gaan mee (die nu allemaal xc3xa9cht kunnen lezen), en de kinderen van de taalclub. Wat is het toch altijd heerlijk om tussen kasten met boeken rond te lopen, te kijken, een boek te pakken, even bladeren… Al gauw zitten een aantal verdiept in een boek. Tycho wil geen prentenboek, en ook geen boek voor beginnende lezers: "Dat is veel te makkelijk voor mij." Hij kiest 'Robin is verliefd' en zegt heel trots als hij na terugkomst op school even met zijn boek heeft gezeten: "Ik heb al 1 regel gelezen!" Paula wil meteen haar moeder voorlezen uit Saar en Pim. Emma, Freek, Jaidyn en Marieke halen de fatboys uit de schuur om daar lekker op te gaan liggen lezen tijdens de werkbegeleiding. Zij waren op zoek naar spannende boeken van schrijvers die ze al kenden. Ze kunnen nu in ieder geval een maand vooruit (dan moeten ze weer terug) met hun biebboeken. 

Om tien voor half xc3xa9xc3xa9n kwam Heleen met de croissantjes naar buiten, om ook de kinderen die toen al naar huis gingen te voorzien van hun bestelling. Ze waren prima gelukt, alleen een beetje laat (normale lunchtijd is bij ons 11.45 uur), omdat de oven nog niet was voorverwarmd. Volgende week nog xc3xa9xc3xa9n keer croissants…

Vrijdag 3 december. Wat hebben we toch geweldige ouders! Ontzettend bedankt voor de hele leuke surprise die wij kregen, de 3 musketiers van De Vrije Ruimte. Onze droomschool werd gevisualiseerd in cake. In de lengte doormidden gesneden, voorzien van puntdaken lag daar de toekomstige school. Het leek wel een kasteel. Versieren mochten we zelf doen, met slagroom, smarties en nog veel meer heerlijk strooigoed. En daarna smullen maar! Met een cheque erbij voor misschien een trampoline… We zullen zien.

Verder was het een heerlijk ochtendje. Sintbezoek bij onze buurschool, waar de jongsten naar toe gingen, pepernoten bakken, cello-concertje, en daarna alle fantastische surprises en gedichten van alle kinderen en begeleiders. We begonnen met een gedicht van een onbekende Sint waarin hij eerst een beetje plaagt, waarna blijkt: De Vrije Ruimte is toch 'the best of the best!' Iedereen had zich uitgesloofd en zeer toepasselijke dingen gezegd en gemaakt voor elkaar. Zo kreeg Pepijn (de toekomstige banketbakker) een enorme pepernoot, waar hij zich doorheen moest eten voordat hij bij zijn cadeau was; kreeg Yanna een doos vol natuur omdat ze daar vaak is te vinden; Freek een paard in een manege, omdat ze zo'n paardenliefhebber is; Heleen -fervent fluiter- een enorme blokfluit en Mya -die erg van inpakken houdt- veel rolletjes plakband. Blije kinderen en blije begeleiders. Het kon niet beter!